In 2008 werd vanuit het Limburgs Sociaal Forum een “Werkgroep Huis van Vernieuwing” opgericht. Zo begon de zoektocht naar een ontmoetingshuis. Hier zouden allerlei sociale en ecologische verenigingen elkaar vinden om samen ideeën uit te wisselen en acties op te zetten. In afwachting van een stenen huis werd er met een digitaal Huis van Vernieuwing gestart, de Sociale Kalender. De veel te vroeg gestorven Louis Franssens (1953-2017) bouwde hiervoor een website uit.
Het duurde tot begin september 2013 eer het Huis van Vernieuwing geschikt onderdak vond. Toen vonden we de Universiteit van Hasselt bereid om een ontmoetingsruimte uit te bouwen in de vroegere gevangenis van Hasselt, aan de Martelarenlaan 42. We gingen verder onder de naam “Universiteit voor het Maatschappelijk Belang”. In mei 2016 verhuisden we de ontmoetingsruimte naar de Cellebroedersstraat 13 in Hasselt, en verzelfstandigden we onze werking als vzw.
Het project brengt allerlei ngo's en basisgroepen samen om de processen van maatschappelijke verandering te stimuleren. Kernthema's zijn o.a. armoedebestrijding, ontwikkelingssamenwerking, milieu, klimaat, vrede, sociale cohesie en dialoog tussen levensbeschouwingen. Vrijwilligers nemen een belangrijke plaats in binnen de werking. De uitbouw van de UMB wordt mogelijk gemaakt met de steun van o.a. stad Hasselt, Stad Genk en het provinciebestuur. Meer informatie op www.umb-limburg.be.
De sociale kalender wil allerlei maatschappijvernieuwende initiatieven samenbrengen in één agenda -voordrachten en evenementen die bijdragen tot een leefbaarder wereld vanuit ecologische, sociale, spirituele, artistieke of interculturele hoek. Wil je zelf een activiteit in deze kalender laten opnemen, mail ze dan met de nodige coördinaten door naar Felix Bergers (felixbergers@hotmail.com). Het is zeker ook de bedoeling van deze agenda dat we vaker elkaars activiteiten bezoeken, wat dan bijdraagt tot nieuwe contacten en vernetting.
Wandeling met Koen Demeyer. De meeste mensen wandelen dóór de natuur. Als natuurgids bij Siloam nodig ik jullie uit om ín de natuur te komen. Het doel van onze wandelingen is niet om zoveel mogelijk soorten te herkennen of zoveel mogelijk informatie te verzamelen. Natuurlijk leer je planten, dieren en landschappen beter kennen, maar dat is niet het einddoel. Wat mij vooral boeit, is de verwondering die ontstaat wanneer we werkelijk aandachtig leren kijken, luisteren en aanwezig zijn. De herfst herinnert ons aan vergankelijkheid, maar juist dáárom kunnen we er ook van genieten. In Japan noemt men dit gevoel “Mono no Aware”. Aan de hand van wat de natuur ons ter plaatse toont gaan we dieper in op schoonheid door ouderdom (Wabi Sabi), vergankelijkheid en, ondanks het verval: harmonie.
