In 2008 werd vanuit het Limburgs Sociaal Forum een “Werkgroep Huis van Vernieuwing” opgericht. Zo begon de zoektocht naar een ontmoetingshuis. Hier zouden allerlei sociale en ecologische verenigingen elkaar vinden om samen ideeën uit te wisselen en acties op te zetten. In afwachting van een stenen huis werd er met een digitaal Huis van Vernieuwing gestart, de Sociale Kalender. De veel te vroeg gestorven Louis Franssens (1953-2017) bouwde hiervoor een website uit.
Het duurde tot begin september 2013 eer het Huis van Vernieuwing geschikt onderdak vond. Toen vonden we de Universiteit van Hasselt bereid om een ontmoetingsruimte uit te bouwen in de vroegere gevangenis van Hasselt, aan de Martelarenlaan 42. We gingen verder onder de naam “Universiteit voor het Maatschappelijk Belang”. In mei 2016 verhuisden we de ontmoetingsruimte naar de Cellebroedersstraat 13 in Hasselt, en verzelfstandigden we onze werking als vzw.
Het project brengt allerlei ngo's en basisgroepen samen om de processen van maatschappelijke verandering te stimuleren. Kernthema's zijn o.a. armoedebestrijding, ontwikkelingssamenwerking, milieu, klimaat, vrede, sociale cohesie en dialoog tussen levensbeschouwingen. Vrijwilligers nemen een belangrijke plaats in binnen de werking. De uitbouw van de UMB wordt mogelijk gemaakt met de steun van o.a. stad Hasselt, Stad Genk en het provinciebestuur. Meer informatie op www.umb-limburg.be.
De sociale kalender wil allerlei maatschappijvernieuwende initiatieven samenbrengen in één agenda -voordrachten en evenementen die bijdragen tot een leefbaarder wereld vanuit ecologische, sociale, spirituele, artistieke of interculturele hoek. Wil je zelf een activiteit in deze kalender laten opnemen, mail ze dan met de nodige coördinaten door naar Felix Bergers ([email protected]). Het is zeker ook de bedoeling van deze agenda dat we vaker elkaars activiteiten bezoeken, wat dan bijdraagt tot nieuwe contacten en vernetting.
We lezen samen fragmenten uit drie romans van deze bekende Poolse schrijver. Het zijn dikke boeken waarin haast niets gebeurt, maar waarin veel wordt verteld. Een trage verteller weidt uit over zijn belevenissen, maar ondanks de tragiek en de wispelturigheid van het leven blijft hij diep in zichzelf verankerd. Hij omarmt en accepteert het leven. Stilaan begin je te beseffen dat hij je al vertellend bij de geheimzinnige kern van zijn persoonlijk leven brengt, bij de essentie, en hij doet je nadenken over jezelf. Je hoeft vooraf niets te lezen.
